Ik ben vergeten een wedstrijdelement van onze zeilexpeditie te noemen! Op 20 april, de eerste dag dat kapitein RvdW, na zijn korte introductie in het varen met een Wanderer 40, de navigatie voerde van Ameland naar Vlieland ontstond er op deze route een soort van gelijk opvaren met een 40 voets zeiljacht. Het schip haalde ons in. Nu hebben PS, KS en ik niet veel op met competitiewedstrijdzeilen of wie is het snelste, maar het bleek achteraf dat RvdW anders in de wedstrijd stond. Na te zijn opgelopen door dit door 2 of 3 personen bezette zeiljacht onder Duitse vlag (of dit element van invloed is geweest is niet bekend), ontstond het eerste competitie gevoel. Vanuit de kombuis was het een vreemde gewaarwording dat RvdW aangaf dat hij nog niet afgelost wilde worden (ondanks zijn zomerse kleding en de snijdende wind) en dat alles prima verliep. Wel werd tijdens dit oplopen en, toegegeven, vlot inhalen/voorbij varen van dit schip door al onze bemanningsleden waargenomen en gehoord dat ook de Duitse diesel draaide. Zeilen mét de motor bij, en dan net doen of je gewoon harder vaart/zeilt is natuurlijk een flagrante overtreding van de fatsoensnormen en een duidelijk lak hebben aan de geldende Waddenwedstrijd regels. Het gezicht van RvdW werd na deze observatie scherper en meer verbeten (kan ook door de kou zijn geweest), maar het resultaat is dat door scherp zeilen, concentratie, het continue beter trimmen van grootzeil en fok, het scherp langs de boeien navigeren en het continue alert reageren op zelfs de kleinste windrichtingverandering het is gelukt deze Duitse jammer in te halen en glorierijk te passeren! Meewarige blikken van onze kant naar deze verliezers tijdens het voorbij zeilen. De wat toegenomen wind (en het kan ook zijn dat de motor van het valse Duitse schip niet meer stuwkracht kon leveren, of was uitgeschakeld) en de zeer scherpe zeilexpertise van RvdW leverde op ons hoogtepunt een snelheid van 9,3 knopen op, ongekend. (9,3 kn = 17,22358512 km/uur !!) Voldaan, trots en bijna door de koude bevangen liet RvdW zich net zuid van de haven van West Terschelling, in de aanloop naar Vlieland aflossen om de wat warmere kajuit op te zoeken, de verslagen Duitsers op ongekende afstand achterlatend. Stemming aan boord van de Jo-Anna was ingetogen, niet uitgelaten, maar ging zeker gepaard met gepaste trots. Dat zal die valsspelende moffen leren! Toch een wedstrijd.. 

Koude nacht. Ochtend rituelen met waltoilet en daarna ontbijten. We zijn om 09.45uur ontmeerd, het is helder, maar het blijft koud. We verlaten de haven van Den Helder en zien aan bakboord nog even het silhouet van De Marineclub. “Daar kan je lekker…” hoor ik ergens, maar reageer uiteraard niet. Koers naar Den Oever, PS heeft al weer ruim voorwerk geleverd over omstandigheden en route. Gelukkig kunnen we al snel grootzeil en genua opzetten, dat varen met de motor aan doen we gelukkig niet al te vaak, zeilen is rustgevender en stiller, helaas niet minder koud. We gaan vaak overstag, gelukkig ontstaat er een goede routine die steeds vlotter verloopt. Er is wat weinig water onder de kiel, we halen het middenzwaard gedeeltelijk op, aan boord van de Jo-Anna is de diepgang goed te bepalen en af te lezen. 

Ook deze nacht best wel kil maar wederom goed geslapen. Fris op en meteen broodjes bakken en het ontbijt regelen. Zo’n oventje in de kombuis heeft toch wel zijn voordelen. Na de korte stormloop naar de toiletgebouwen van de gehele bemanning (alles om dat boordtoilet te vermijden) gaan we vol goede moed van start. Het weer ziet er geweldig uit, de wind is nog steeds oostelijk maar zeker niet meer dan kracht 3; we zijn om 09.20 uur ontmeerd, uiteraard precies in de tijdsbracket die PS heeft aangegeven (9-10). 

Alweer goed geslapen, dakraampje van mijn hut staat wijd open voor wat verse lucht en de oostenwind zorgt inderdaad voor frisse, maar ook koude lucht.. 07.30 uur wakker en opstaan. PS en KS slapen nog, RvdW is al weer aan het wandelen. Ik ga eerst even douchen , goed heet, geen muntjes. Sop in Terschelling laten staan... Terug aan boord de eerste app berichten! Eerst maar een koffie, melk (!), thee, gebakken eitje, cruesli, yoghurt, hagelslag, jam kaas en meer koffie. We houden Scheepraad. Definitie van deze Scheepsraad door De Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed van het ministerie van Verkeer en Waterstaat: Vergadering van opperofficieren (van een schip of vloot) om overleg te plegen betreffende de te volgen tactiek in een gevecht of voor het nemen van belangrijke beslissingen. De raad vergadert ook voor het berechten van misdrijven waarop zware straffen of de doodstraf staan. (MARDOC) Onze scheepsraad is wat ingedikt, de wind Oost 5 met kans op uitschieters van 6 Bft levert op dat we gewoon een dagje in Vlieland blijven, de verwachting is dat de wind in de loop van de namiddag/avond afneemt, morgen er weer tegenaan! Alle mogelijkheden en activiteiten voor vandaag worden doorgenomen. Slapen. Lezen. Fiets huren en tocht over eiland maken. Vlakbij de haven is het bedrijf van Jan van Vlieland, Fietsverhuur gevestigd. Goede voorzieningen (herenfiets met 3 versnellingen (PS, KS en RvdW) kost 7,20 € per dag en voor een fractie meer is de riem aangedreven, met 750 Watt Bosch Performance Line middenmoter uitgeruste, van traploze versnelling voorziene Riese & Müller (ondergetekende) beschikbaar. De wind en meer nog de temperatuur zorgen voor vertraging (misschien vanmiddag) en uiteindelijk uitstel van dit voornemen (ik ga wandelen). Zo brengen we de ochtend in de luwte en warmte van de kajuit door. Een lezing over baggeren en het leven aan boord van een sleephopperzuiger door kapitein RvdW wordt hogelijk gewaardeerd. Een onbekende wereld voor de nautici KS, PS en mijzelf en RvdW kan informatief en zeer onderhoudend relaas doen over de wondere wereld van een sleephopperzuiger. Om 13.00 uur maak ik clubsandwiches, na de lunch afwas en wandelingen. Ik maak een ommetje langs de haven en bekijk de “bruine vloot” schepen gemeerd direct achter de havenhoofden en wandel naar strand van deze haven van Oost-Vlieland. Koud. RvdW is op stap voor solo wandeltocht van, naar later door deze atleet aangegeven expeditie van wel 20.000 stappen en 19 km(!) lengte (gegevens van het niet gekalibreerde horloge met atoom-stappenteller worden niet aan de andere aanwezigen getoond..) PS en KS wandelen naar en door het dorp. Tijdens mijn inderdaad wat kortere wandeling besef ik dat aardappelgratin eigenlijk veel beter past bij de ballen gehakt en witlofsla, dus een gedeelte van mijn middag gaat op aan koken! Om 15.35 uur is KS terug, PS is nog even havengeld betalen. RvdW schuift om 17.00 uur aan, de wind is al aan het zakken, het thuisfront wordt gebeld, dineren. Bij de koffie Vlieg en Vaar en Bagger verhalen. Rustig dagje! Liever koken dan wandelen Dirk De dag in foto’s:

Goed geslapen (slaapzak presteert beter dan gister?) en gelukkig geen last van de in vorige jaren op zeilvakanties ervaren “zeilgeluiden”. Dit begrip, door PS en KS aan mij als de volledige waarheid aangeleerd, behelst het klepperen van staaldraden tegen mast, knarsende gieken en masten, losgeslagen touwwerk dat tegen huid en romp aan resoneert, klapperende luiken, klotsend zeewater tegen de huid, rammelende ankerketting en meer, was voor mij onbekende herrie, aangeduid dus als zeilgeluiden. “Dat heerst op alle zeilschepen en daar is elke zeiler aan gewend”, aldus onze ex-loodsen. De serene rust die er in mijn kajuit s ’nachts heerst is in ieder geval prettiger. 07.40 uur wakker en alert naar de kombuis (0,75 meter naast mijn bed). RvdW die zijn slaapplaats heeft ingericht op de bank aan de lange zijde van de salontafel (geen schuimmatras met noppen, gewoon op de bank, prima te doen) is al op en, naar later blijkt, aan het wandelen. De ruimte aan boord van alle zeiljachten is beperkt en de riante koffer van ons 4 e bemanningslid is uitgestald op de navigatie tafel. Daar moet nog even een plekje voor gevonden worden. PS en ik beginnen voorzichtig met een kopje thee, KS is een paar boodschappen doen en RvdW is na zijn wandeling vertrokken naar de douches. 

Naast de reguliere nachtelijke toiletgeluiden prima geslapen. Het moet gezegd: de bedden op de Jo-Anna zijn niet van het type piepschuim met een gebarsten hard plastic/rubber hoes, maar een gedegen schuimmatras (met het CertiPUR en Oeko-tex certificaat) op fraaie noppenconstructie geïnstalleerd. Dat slaapt prima. Ik ben om 06.45 uur wakker, nog een kwartiertje voor de wekker gaat, maar stap uit bed en ga ontbijt regelen. Koffie, thee, gebakken eitje met spek, top. Kachel aan! De Jo-Anna is uitgerust met een Webasto olie gestookte kachel en dat werkt prima. Het gehele schip is goed te verwarmen, aangename temperatuur. Maar: ’s nachts staat deze verwarming uit, omdat de kajuit verwarmingsuitlaat direct gericht staat op het enige ventilatie luikje van de hondenkooi van gezagvoerder PS. De slaapplaats van PS fungeert dan als een soort warmeluchtgestookt oventje. Compromis is de kachel uit (!) met als gevolg dat de temperatuur in het schip in de late avond en nacht van aangenaam warm al snel daalt naar uitermate onbehaaglijk koud. Kapitein PS heeft zijn matras bedekt met een professionele slaapzak van het poolreiziger type. Versterkt nylon buitenzijde, satijnen lakenzak in een mummie model slaapzak (dit houdt de warmte beter vast) met een dikke laag eendendons met extreem hoog vulgewicht (goede isolatie), geschikt voor temperaturen tot wel -5° C! Zet daar tegenover de dunne Action vaal katoenen slaapzakken van KS en mij: het is ‘s nachts fris..

Altijd even wennen dat niet in eigen bed slapen.. Beetje gebroken, maar gelukkig geen last van claustrofobische gedachten in het onderbed van deze krappe Koningssuite. Uiteraard wel een keer het toilet bezoeken en hier, waarde lezer, is direct de eerste notitie te maken van het leven aan boord van een Wanderer 40 zeiljacht. Door zeilers gezien als luxe voorziening, maar door ex verkeersleiders en Haagsche ingezetenen als een ongekend onhandig en ergerniswekkend actie. Het toiletbezoek. 

Ik ben de afgelopen dagen lekker bezig geweest met menu, boodschappen en koken. Vacumeren en invriezen. Voorbereiden voor de zeiltocht met de Jo-Anna!