Jo-Anna, Woensdag 22 april, Vlieland - Den Helder

Ook deze nacht best wel kil maar wederom goed geslapen. Fris op en meteen broodjes bakken en het ontbijt regelen. Zo’n oventje in de kombuis heeft toch wel zijn voordelen.

Na de korte stormloop naar de toiletgebouwen van de gehele bemanning (alles om dat boordtoilet te vermijden) gaan we vol goede moed van start.

Het weer ziet er geweldig uit, de wind is nog steeds oostelijk maar zeker niet meer dan kracht 3; we zijn om 09.20 uur ontmeerd, uiteraard precies in de tijdsbracket die PS heeft aangegeven (9-10).



We varen vandaag naar Den Helder. Mogelijkheid was ook Texel, maar Den Helder heeft een extra.

Eén van de klasgenoten van de Zeevaartschool van PS en Dirk (examenjaar 1977) heeft ons een aantal jaar geleden een rondleiding gegeven door de haven en op enkele marineschepen in Den Helder. (klasgenoot SB is kapitein-ter-zee bij de Kon. Marine geweest (aanspreektitel Kolonel), dat is heel hoog met veel strepen). Naast bezoek aan luchtverdedigingsfregat , simulator en een onderzeeër (!) was er tijd om te lunchen bij De Marineclub, een fraai restaurant met decorum en officieren en overhemd. Leuke reünie met mijn zeevaartschooljaargenoten.

Het is PS gelukt om contact te leggen met dit etablissement en ja, we konden daar dineren, stropdas niet verplicht maar graag overhemd.  Unieke gelegenheid.

Nu had ik de voorbereidingen voor deze zeiltocht zoals genoemd al veel voedsel bereid, gevacumeerd en ingevroren. Toen PS mij aangaf dat luxe uit eten in Den Helder haalbaar was, stond bij mij thuis net de rendang te pruttelen. Ja maar, sprak ik, mijn noeste arbeid besteed aan dit heerlijke Indonesische gerecht in rook zien opgaan en ruilen voor een overhemd eten? Liever niet. PS gaf aan dat mijn inspanningen uiteraard voor gingen en dat die Marineclub later nog wel een keer langskwam. Hierover later meer..

Den Helder dus.



Heerlijk zonnetje en fraaie kim. We varen nog in NO-lijke richting (om De Richel) als er, door de fraaie weersomstandigheden en de daarbij horende gemoedstoestand, even twijfel ontstaat of we buitenom zullen gaan. Buitenom langs de Noordzijde van Vlieland en dan via Engelsmangat (noord van Texel) en Robbengat weer terug de Waddenzee op.  Deze trip is niet geheel (niet) voorbereid en verstandig besluiten we “stick-to-the-plan” : we draaien stuurboord uit via de Staart van Schieringhals de Waddenzee op.

We maken veel foto’s waaronder een groepsfoto: kost best wel wat werk met statief en zelfontspanner en gaat al na 3 seconden af en geef mij dat toestel maar even. Toch gelukt.

Koffie!

Rond 11.30 uur maak ik wraps met tonijn, valt in goede aarde. Deze delicatesse verorberend in de kuip hoor ik de navigatiepraat weer opborrelen: “ik ben mijn bootje kwijt”,  turend op de laptop: “dit is boei 33, maar op de kaart 43”, hebbie je lenzen wel in”, “laat eens kijken”., “dit is geloof ik wel de goede koers”.

De navigatie en plaatsbepaling verloopt gelukkig zonder problemen, de wraps gaan vergezeld van een koppie thee en pak melk voor KS.



Afwassen, rijst koken, opruimen.

KS ligt te “zonnen” op het voorschip, volgens eigen zeggen de omgeving scherp observerend, volgens ons een powernap. PS en RvdW zijn goed met de zeilen in de weer. Beetje meer, beetje minder, aanhalen, nee vieren let op Genua, kleine fok, de fok, grootzeil, kluiver, jager, stormfok. Na de info van eergister over zeilbenaming weet ik nu beter…

De kuip conversatie dendert door: ”heb Texel een lichtschip?”, “ik denk het wel”, “ik zie Den Helder geloof ik al”, “misschien vervorming door die polaroid glazen”, hebbie je lenzen nu uit dan?”, “ik ga nu de verrekijker halen”, “wat zie je dan”, “een soort rood baken”, “een lichtschip op de wal?”, “de ETA is 16.00 of 15.30 of 15.00  uur: er zijn nog wat variabelen”.

IJzersterk team.



Om 14.45. uur zijn we dwars van Oude Schild (Texel). PS geeft uitleg over wie voorrang moet verlenen bij kruisende zeilschepen, ingewikkeld. Deze informatie over wie zeilend voorrang moet verlenen, de navigatiepraat, gaat naadloos over in honden en hondenbezitter gevolgd door een relaas over kleine hondjes die niet op een natuurlijke manier reproduceren. De conversatie met nuttige uitwisseling van wetenswaardigheden floreert. Tja..

Om 15.15 uur zijn we in het Marsdiep, KS neemt contact op met de havenmeester. Er zijn ligplaatsen te over.

We zijn om 15.55 uur gemeerd en om 16.05 nog een keer, op de eerste ligplaats de aansluiting voor de walstroom wel erg ver weg en ons kabeltje niet lang genoeg, dus gewoon aan de andere kant aanmeren, daar vinden we toegankelijke walstroom en na wat aansluitgepruts (nee niet die koppeling, die andere) zijn we voorzien van 220V.

KS heeft de havenmeester snel betaald, de man kwam al snel met fiets in de hand langs, er was haast geboden, zijn dienst liep tot 16.00 uur.



Biertje in de kuip en nootjes, geen bitterballen want Dirk wil niet naar de Marineclub (overigens blijkt uit recente informatie (havenmeester) dat het decorum van dit elite restaurant aan hevige slijtage onderhevig is: overhemd? wel nee, liever geen carnavalskleding, maar korte broek en teenslippers is prima..) en nu missen we een geweldig uitgaan.

Ik houd moedig vol en we eten gelukkig tot ieders tevredenheid nasi kampung, veel rendang, acar ketimoen en pittige sambal. Veel.



Na de afwas uitbuiken op de bank en koffie. De wal op om te douchen en nog een keer koffie. Ik kijk met RvdW voetbal op de tablet: Telstar – Sparta: 4-1, PS wil het niet horen.

We kletsen de hele avond door, morgen naar Medemblik (daar kan je lekker uit eten) en we eindigen de avond met het zoeken naar rijmwoorden op punami, maar daarover later meer.

Tevreden slapen rond 23.00 uur

Zeil en rendang fan Dirk