Jo-Anna, Vrijdag 17 april, Den Haag - Andijk - Den Oever
Ik ben de afgelopen dagen lekker bezig geweest met menu, boodschappen en koken.
Vacumeren en invriezen. Voorbereiden voor de zeiltocht met de Jo-Anna!
De ervaring leert dat in alle vakantieparken ter wereld de koekenpannen zijn voorzien van een gekraste coating die gegarandeerd alles laat kleven en vastplakken van het secondelijm-niet-los-te-krijgen niveau: zeg maar super aanbak. Daarom naast alle stores ook een goede hapjes- en koekenpan in mijn bagage. (hetzelfde gedoe geldt overigens ook voor de messen in huurhuisjes en vakantieparadijsjes: zo bot als wat, niets mee door te snijden, te klein en vaak wonden veroorzakend: ik neem wat eigen messen mee!)

PS heeft de onboard manual van de Jo-Anna (Boordboek) toegestuurd. Een levendige beschrijving van alle apparatuur en uitrusting aan boord. Ik heb het hoofdstuk koelkast, gasfornuis en toilet aandachtig doorgelezen. De instructies betreffende het zeilen en het in te halen middenzwaard laat ik voor de echte zeilers, de overige aanwezige apparatuur (inclusief autoradio met AM) lijkt niet al te ingewikkeld. Water- en brandstofbunker instructies zijn helder.

De laatste route voorstellen van kapitein PS neem ik door: Andijk - Den Oever – droogvallen – Terschelling – Ameland – droogvallen – Den Helder – Medemblik – Andijk. Gedegen voorwerk, rekening houdend met wind, getij, hoogwater, maaltijden, niet al te vroeg opstaan en meer.
Dan om 08.45 uur bericht van varensgezel RvdW dat hij afgelopen dagen getroffen is door een virus en meer tijd op het toilet heeft doorgebracht dan gewenst: gisteren koorts, slap en ziek. Moet even passen.
Een domper.
PS en KS en ik bellen en overleggen en passen de plannen aan. RvdW heeft aangegeven en de hoop uitgesproken snel te herstellen met als plan zondag aan te schuiven. De route wordt wat aangepast en we spreken af zondag naar Ameland te gaan waar dan in de middag RvdW (kerngezond) kan aanmonsteren.
De stores en voorraad worden door ons drieën nog even aangevuld met het door RvdW ingeslagen en dus nu niet voorradige bier en fris. En met Dettol en hygiëne doekjes en chloor en borstels, voor het geval dat ons vierde bemanningslid steriel moet worden gehouden..
Ik vertrek om 12.50 uur richting Andijk, naar de Jachthaven, alwaar de Jo-Anna op ons wacht.
Google maps haalt me van de A7 af, vanwege file. Ik rijd door een voor mij stukje onbekend Nederland. Fraai. Om 14.30 uur kan ik de auto parkeren in de Jachthaven van Andijk en ik tref PS al wachtend aan op een bankje uitkijkend over de vele zeil- en motorjachten die deze nieuwe haven vullen. Heerlijk zonnetje. We praten over jammer dat RvdW niet direct bij dit vertrek aanwezig kan zijn, het nieuwe reisplan, de verwachtingen, het weer.
KS heeft een ETA doorgegeven van 14.55 uur en we treffen elkaar om 14.56 uur (!) op de parkeerplaats. Met behulp van de aanwezige bolderkarretjes nemen we alle bagage, eetwaren en stores mee naar de D-pier, ligplaats 45, waar de Jo-Anna is gemeerd. Alle spullen aan boord.
De slaapplekken worden verdeeld: KS gaat in het vooronder (en KS heeft al na 10 minuten bed opgemaakt en spullen opgeruimd en gerangschikt en zeilkleding op de juiste plaats opgehangen: efficiency ten top).
PS vind een rustplaats in de hondskooi (quarter-berth) onder de salon. Tweepersoons. In mijn ogen een soort graftombe met weliswaar wat ventilatie en een klein raampje met uitzicht op de voeten van de eettafelpassagiers, maar toch apart.. Nu is PS gewend aan een camper met zo’n tweepersoonsbed van 120 cm breed en met het tentdoek op 40 cm boven het matras, dus wordt deze cabine / kajuit met alle plezier en dank betrokken. PS geeft wel aan dat hij zich graag voor ons opoffert..
Ik mag de door de overige bemanningsleden aangegeven koningssuite betrekken. Het betreft een af te sluiten kajuit met een stapelbed. Dat klinkt als ruim en luxe, maar er zijn enkele beperkingen. Het onderbed is laag, het bovenbed is krap en alleen geschikt voor personen met een max. lengte van 160 cm, die ’s nachts nooit draaien. Er is ook een kledingkast, heel ongelukkig ingedeeld zodat er eigenlijk niets in past. Met de suitedeur gesloten kan je weliswaar voor de bedden staan, maar bukken draaien of iets pakken vergt dan intensieve gymnastische bewegingen en een ongekende yoga-geoefendheid. Meestal stoot je met je billen de deur weer open.. De lezer weet dat ik weliswaar zeer lenig uit de hoek kan komen, maar fysiek lenig is lastig..
Afijn, prima plekken en indeling, ik gooi mijn spullen op het bovenste bed en begin met het opruimen van de eetvoorraad in de keuken/kombuis kastjes. Gelukkig is er een ingebouwde koelbox waar veel vriesgoed in past en een koelkast zonder lades, planken of wat voor indeling dan ook: een gekoeld vak. Werkt prima. Eindresultaat is hoopvol, alles is opgeruimd, veel staat in kratten en tassen op mijn bovenbed!
De verhuurder van de Jo-Anna, André komt om 16.00 uur langs voor uitleg en papierwerk.
KS en PS zijn goed voorbereid en beginnen direct met sterke vragen over diepgang, waar zit de sensor van de dieptemeter, rate-of-turn van het schip, roeruitslag en meer, in de hoop dat André de uitleg, die normaal gesproken voor minder ervaren zeilers al snel 1,5 uur duurt, wat inkort. Ik kan helpen bij de uitleg van gas en fornuis en koelbox (waarbij KS en PS schaapachtig naar mij kijken..) door geruststellend te knikken en aan te geven dat dit voor mij geen geheimen herbergt en bekende materie is.
Na de uitleg van André gaat KS nog even snel wat boodschappen doen (koffie, koffiefilters en kleine afvalzakjes en van dat WC papier voor aan boord van dit soort schepen: snel oplosbaar om verstoppingen in handpomp- of elektrische toiletten te voorkomen).
Op dit toilet en het bezoek kom ik later nog even terug.
Ik maak mijn bedje op. En stoot mijn voortdurend mijn hoofd (daarbij de deur openstotend), de ruimte tussen de bedden is ook magertjes.
KS is om 17.30 uur terug, we vertrekken om 17.35 uur. De boegschroef bevalt en is sterk genoeg.
Eenmaal buiten de haven van Andijk varen we eerst nog even op de motor, maar al snel geeft KS aan, “we gaan zeilen!”.
Grootzeil en genua gereed maken is niet al te ingewikkeld: het grootzeil is opgerold in de mast en goed in en uit te halen, de genua is van het type rolgenua. (de ervaren zeilers PS en KS vergeten wel even de release los te maken, de alerte opmerking van mijn kant om dat groene touwtje daar effe los te maken wordt afgedaan met “dat waren we echt wel van plan”…)
Er is niet al te veel wind, we zeilen met 2,5 knoop (dat geeft een ETA voor Den Oever van ongeveer 22.15 uur, dus wordt de uitvoering aangepast): eerst even rustig eten en daarna de motor bij.
We eten heerlijke erwtensoep (met brood) bereid door KS. (Navragen van PS en ondergetekende levert dat KS weliswaar de boodschappen voor deze soep heeft gedaan en wat snijwerk heeft verricht, maar dat de daadwerkelijk bereiding van dit heerlijke gerecht is verzorgd door de vrouw van KS, ES. Smaakt prima!)
Na het diner de motor bij, economisch 2100 toeren, dat levert 6,3 knopen. De stuurautomaat is een geweldige luxe en duidelijke verbetering t.o.v. de helmstok van de LE 53 (2022) en de handstuurinrichting van de Welvaren (2024). Automatisering rules.
We zijn bij de Boeiengeul van Oude Zeug, zuid van Den Oever rond 20.00 uur. Jassen aan, petten op, het wordt frisser. PS heeft koffie gezet, stroopwafel.
Het is helder we maken veel foto’s.
Via de binnenhaven naar de Stevinsluis die direct voor ons beschikbaar is. Ik pak het touw in de sluis om onze Jo-Anna naar de kant te trekken en wil daar ook de achtertros aan vastmaken. We hebben nog geen contact gehad met Den Oever sluis- of havenmeester maar uit de aanwezige omroepinstallatie klinkt hard, luid en duidelijk (en voor de gehele omgeving goed hoorbaar): “niet aan die touwen vastmaken, beleggen op de bolders”.
KS en PS kijken naar mij met een blik van, tja, stumper dat weet toch iedereen…, maar gaan voorbij aan het feit dat er in briefing en voorbereiding voor het betreden van deze sluis door deze ervaren loodsen met geen woord over dit afmeren is gesproken. Afijn, onschuldig.
Het schutten is van 20.25 uur tot 20.30 uur.
De Brug in de Afsuitdijk (A7) wordt na de sluis direct voor ons gedraaid om 20.35 uur. Er staat direct een rij auto’s te wachten bij de slagbomen, ik vind het een vreemd gebeuren dat dit zeilbootje (3 bejaarde zeilers) voorrang krijgt boven al het auto- en vrachtverkeer (werkend Nederland), maar dat wordt door mijn medeopvarenden weggehoond en gecorrigeerd.
Na de brug door naar de Passantenhaven, direct het haventje in en bakboord voor de kant aan lange steiger. Ik zit wat te kutten met het beleggen van de achtertros, mijn voormalig Zeevaartschool docent Dhr. Briel zou niet trots zijn.. Nog meer schampere blikken, maar uiteindelijk liggen we gelukkig goed vast.
KS en PS maken een ommetje aan de wal en ik ruim de kombuis op. Het is windstil.
Het eerst deel van de vaartocht is een succes en we kletsen nog wat over gezondheid, loodsen, Elbe, eten, wereldleed en meer.
22.35 uur slapen.
Weer aan zeilleven wennende Dirk
