Roadtrip Canada 2026, wo 10 sep, Trois Rivieres
In ons hotel wordt gewerkt/verbouwd en dat geeft wat geluidsoverlast, volgens de hotelreceptionist die ons gister warm welkom heette. Daarom een upgrade van uw kamers naar Business en Vouchers voor een gratis ontbijt.
We blijven Nederlanders dus dat werd dankbaar en met een klein beetje verbouwereerd gezicht (gespeeld natuurlijk) aanvaard. Het is voor ons geen enkel probleem.
Deze stelling durfden we met alle gemak aan want de werkzaamheden worden van 08.00 uur tot ca 17.00 uur uitgevoerd, dus een oorverdovend stille nachtrust was gegarandeerd.
Aucun problème.
Bovendien blijken de geluiden van de verbouwing beperkt tot af en toe wat gestommel, een bouwvakker in de lift en enkele keer een boormachine die zijn weg zoekt door wat beton, samengevoegd niet meer geluiden of hinder dan op een gewone doordeweekse dag in het centrum van Den Haag. Tophotel!
Na de boeren- en goedgeslapen nacht op naar de ontbijtzaal.
Niks geen buffet, hier wordt het eten uitgeserveerd.
Ongekend grote en lekkere porties yoghurt met granola en vers fruit (de Maple Syrup graag “on the side”, want dat vinden we niet zo lekker, maar dat hardop zeggen in Canada is een soort belediging van de nationale volkstrots (net als de restaurant keten van Tim Horton, waar we ooit aan omstanders (Canadezen) vertelden dat de koffie niet zo lekker was: een omslag in het gesprek was het gevolg (verontwaardigde nog net niet boze blik en einde van en au revoir): Tim Horton’s is dan wel niet heilig, maar raakt wel aan het Canadese geloof dat alles van Tim perfect en lekker is. Of we in Nederland iets vergelijkbaars hebben weet ik niet precies, we zijn niet zo’n volkslied, rood-wit-blauw volk (ja, af en toe op zijn kop) ; misschien als een Amerikaan na het bezoek aan het Rijksmuseum zegt dat die Nachtwacht van Rembrandt eigenlijk een matig en schetsje is..) en sublieme eggs Benedict met prima slappe koffie (dat went).
Het draaiboek voor ons bezoek aan de Drie Rivieren stad noemt:
Trois Rivieres 9-9 tm 11-9:
· Rue des Ursulines, gebouwen uit de Franse koloniale tijd.
· Parc Omega Montebello
· Chateau Montebello (interieur)
· Gatineau Park lookout’
Hier wordt flink geïmproviseerd. We gaan eerst met zijn allen naar de “Buanderie libre service (ouvert 7 jours 8hrs a 21hrs) - Nettoyeur Ste-Marie”, de wasserette. Hoogste tijd om de was te doen.
Daarna plannen we koffie en een wandeling door inderdaad de Rue des Ursulines, op weg naar het Borealis, een museum waar we niet precies van weten wat er tentoongesteld wordt, maar de algemene insteek voor vandaag was rustdag, kalm aan, niet vol plannen, dus een kleine wandeling na de wasbeurt en een beetje museum vullen ruim de ochtend, genoeg tijd over om vanmiddag te relaxen.
De wandeling naar de wasserette werkt verhelderend. Rustig op straat, droog en ongeveer 18 graden, goede start. De buanderie is voorzien van veel wasmachines en drogers, geroutineerd vullen we drie machines (2 keer bont en 1 keer wit) om vervolgens geduldig naar de draaiende machines te kijken. Betalen met muntjes, F. draagt zorg voor het telkenmale wisselen en Canadian dollars en quarters op te halen.
Wachten.
De wastijd is ongeveer 28 minuten. Buiten zitten kan, maar dat is op een bankje zonder schaduw in de zon en het is al erg heet, binnen kan je ook zitten daar is het ook heet en ook nog eens vochtig..
De droogtijd gaat in porties van eerst 8 minuten (2 Can. quarters) om dan te voelen hoe droog het wasgoed is en dan weer 8 minuten. Het totale droogproces duurt 8 quarters.
Wassen is werken.
Terugwandelen met de fris ruikende kleding naar ons hotel, even opruimen en direct door naar de koffie. We treffen aan de Rue 138 een prima koffiezaakje Cafe Morgane Notre Dame, gehuisvest in een New Orleans USA aandoend gebouw.
Prima cortado, van de melk voor de choco wordt zelfs nauwkeurig eerst de temperatuur gemeten voordat aan het mengproces wordt begonnen. Vakwerk.
We wandelen door de Rue des Ursulines en treffen daar veel fraaie huizen. Soms wat vergane glorie, vaak fraai opgeknapt, het geheel heeft een wat Franse uitstraling, maar daar wordt vast verschillend over gedacht. Canadees.
We maken veel foto’s van de huizen en kerken op deze route.
Het museum.
Hier wat wiki-wetenswaardigheden:
Boréalis is a history museum in Trois-Rivières that celebrates the local pulp and paper industry.
Boréalis Museum
- Location: 200 Avenue des Draveurs, Trois-Rivières, QC
- Hours: Tuesday through Sunday from 10:00 AM to 5:00 PM (Closed on Mondays)
- Focus: The history of workers, forests, and paper-making in the region from 1899 to 2000.
- Activities: Interactive exhibitions, old industrial vaults, and cultural events.
Other Meanings
- Aurora Borealis: The scientific name for the northern lights.
Na onze binnenkomst en “Bonjour madam, comment allez vous, il fait beau ce matin n’est ce pas” gaat de receptioniste (“helemaal uit Amsterdam naar Trois Rivieres gekomen, oh la la, en wat spreekt u goed Frans..) zonder pauze in een rap relaas over het wel en wee van dit museum over.
We staan erbij als middelbare scholieren die op de 3e dag van het nieuwe schooljaar van de tweede klas de leraar Frans horen losgaan in een onverstaanbare woordenreeks. We zijn te beleefd of te schuchter om de spreekster te onderbreken, maar begrijpen gelukkig wel dat we de oranje deuren zelf moeten openen om de expositie te volgen. Merci madame!
De tentoonstelling is leuk en informatief.
Bûcheron translates from French as a lumberjack or woodcutter, and it also names a popular local historical museum in the Mauricie region.
Het meeste indruk maakt een filmpje van een Lumberjack / Bucheron uit ongeveer 1930 die vertelde dat het hard werken was, 12 uur achter elkaar, geen verzorging of hulp en dat voor een salaris van CAD 3,80 per dag, waarvan direct CAD 1,25 werd ingehouden voor huisvesting (in een soort blokhut met 40 man op elkaar gestapeld). Deed direct denken aan hoe we vandaag de dag in Nederland met veelal buitenlandse medewerkers in slachterijen, aspergestekers en arbeiders in het Westland omgaan. Bah.
In het museum treffen we na afloop van het tentoonstellingsgeweld een prima lunchrestaurant met fraai uitzicht over de plek waar de Saint-Maurice rivier overgaat in de St. Lawrence rivier. Goed vertoeven met o.a. prima Caesar salade!
Een wandeling van ca. 15 minuten brengt ons terug naar het hotel, waar we rond 15.00 uur naar onze kamers gaan om een boekje en de krant te lezen en naar muziek te luisteren en slap te zitten, zeg maar het ultieme niksen. Heerlijk.
Geen enkele geluidsoverlast.
Vanavond staat een bezoek aan het Restaurant Au Four à Bois gepland. Vlees en pizza’s uit de houtoven.
Van Trois Rivieres en rustmiddag genietende Dirk