Roadtrip Canada 2026, vr 5 sep, Quebec - Tadoussac

Vandaag een roadtrip reisdag van Quebec naar Tadoussac. 



Er zijn uiteraard weer voorbereidingen, maar de Montmorency Falls hebben we gister al bezocht en een Musée maritieme werd door 3 van de 4 reizigers weggestemd (ik heb het echt geprobeerd, maar mijn medetrippers waren onverbiddelijk).

Er is een alternatief, ook een museum maar dan van vlotten en volgens onderzoeker F. een juweeltje dat we beslist niet konden overslaan. Een museum met curiositeiten en bijzonderheden van het werken met en op vlotten in de rivier.

Dat moeten we zien!

Samengevat

Draaiboek:

·      Onderweg naar Tadoussac: Montmorency Falls

·      Belvédère Baie St Paul

·      Musée maritime de Charlevoix

·      Pointe Noire Whale watching

·      Tadoussac Ferry

Toegevoegd:

·      Musée de la Drave (van het vlotten van boomstammen..)

·      Picknicken

We ontbijten om 08.30 uur en het ontbijt van Quality Inn heeft niet al te veel quality.

Typisch Amerikaans hotel ontbijt: brood met toaster, scrambled eggs (en worsies en kleffe gebakken aardappels en witte bonen in tomatensaus), cupjes jam en pindakaas, wafels en zeer zoete fruitdrankjes. Koffie en thee.

Te plaatsen op een weliswaar stevig maar toch wel plastic bord en te verorberen met een soort Action bestek (geen plastic) maar een stukje brood op de vork prikken betekent een gebogen vork en het mes snijdt niet.

Geen geklaag, we eten toast en koffie. Die koffie is te tappen in de soorten décaf, light, medium en strong. De door ons in de kartonnen beker ingeschonken strong is uitermate slap.

We zijn dus vrij snel klaar met het ontbijt geweld en stappen om 09.05 uur gepakt en gezakt in de GMC Doorman!

Quebec al snel achter ons latend, is het eerste doel een fraai uitzicht over de Baie St Paul.

Dat is ongeveer 1,5 uur rijden en dat zou kunnen interfereren met de koffie break, dus snel internet zoekwerk leverde dat er een prima koffiezaakje is in St. Paul.

Eerste doel dus even naar achter geschoven en eerst een ingelaste pauze. Tijdens de choco-koffie werd er nog meer geïmproviseerd. Beter eerst hier ook wat boodschappen te doen voor de lunch want we rijden steeds meer de minder stedelijke gebieden in en hier is tenminste een goede Midi supermarkt met vers brood.

Uitzicht dus even naar de derde plaats geschoven.

Boodschappen ingeslagen.

De Belvédère Baie St Paul blijkt gewoon een smalle parkeerstrook met 1 picnic tafel, waar een groep tafelzitters, ik denk Amerikanen, vrij luidruchtig voornamelijk chips en koekjes nuttigt, gelukkig wel met een fraai tafelkleedje op de picnictafel.

Het uitzicht is inderdaad fraai we maken veel foto’s.



Op naar het museum.

Iets van de route af (we rijden gewoon over de snelweg 138 van Quebec naar de Baie-Saint-Catherine) treffen we het Museum.

Een lichte schok ging er door onze SUV bij de oprit van en het betreden van het Museum terrein. Het leek meer op een autosloperij of opslagplaats van afgedankte onnodige goederen. Niet direct de entree van het Rijksmuseum of het Musee des Beaux Arts in Quebec.

Parkeren en verkennen dan maar. De eigenaar stapt direct op F. af en heet ons in een voor deze reizigers volledig nieuw Frans-Canadees-lokaal accent welkom. Een exploitant met een wat slonzig, slordig en onwelriekend voorkomen, maar met een vriendelijke uitstraling. Ik doe in mijn beste schooljongens Frans af en toe een poging tot conversatie.

Soms gewoon oui, oui, of pour sûr, oh-la-la of je ne sais pas doet wonderen (af en toe lukt het beter dan ik zelf dacht..)

De museum directeur is 84 jaar oud en heeft 25 jaar dans cette region gewerkt avec le bois. Ik leer dat kettingzaag een ronçonneuse is (chaîne coupante..) en dat een sneeuwscooter een motoneige heet.

Het Museum is inderdaad een samenraapsel van volledig overbodige spullen, volledig ongeordend neergezet en absoluut niet goed bereikbaar of te zien (het is binnen vrij donker).

We genieten met volle teugen in deze Malle Pietje hoarder opslagplaats en ja, natuurlijk wil ik wel wat schrijven in het museumboek. In het Nederlands is prima.

Opgewonden over zoveel spektakel stappen we tevreden in de GMS, vervolgen onze weg en worden enthousiast (flinke fooi) uitgezwaaid door deze Franse Wim Pijbes.



Nog vol van ons museumbezoek treffen we op de weg terug naar de snelweg 138 bij het Sainte-Aimé-des-Lacs een fraaie picnicplaats en -tafels eigenlijk ingericht voor fietsers (er hangen fietsroutes en een fietspomp bij een infotafeltje) maar dar weerhoudt ons niet: prima lunch plek!

Het laatste deel van de route naar de Ferry – Pont is mooi. Weer-on-line, KNMI, Can Meteo zitten allemaal mis.

Verwachting van regen en fris is mis, we hebben de hele dag fraai weer, met van matig naar licht overgaande bewolking en zelfs met een zonnetje. Temperatuur is wel wat minder dan de laatste dagen, zo’n 18 graden. Trui aan.



De overtocht met de pont gaat vlot en snel. Deze ferry vaart ongeveer elke 20 minuten, de overtocht neemt ook 20 minuten in beslag en is gratis. Toch nog een klein maritiem onderdeel deze dag.

Het hotel van vandaag is het Hôtel Tadoussac (https://hoteltadoussac.com/en/the-hotel-tadoussac/history/) en kent een rijke historie. Het is een prachtig, statig gebouw. We moeten even 20 minuten wachten tot de kamers zover zijn, tijd om even in de tuin van het uitzicht over de baai te genieten en in de lounge te genieten van de hotelgasten.



Uitblazen van deze dag, F., C. en P. gaan nog even een uurtje wandelen.



In de avond dineren we vlakbij het hotel in het Café Bohème, het menu ziet er goed uit. Dat wordt waar gemaakt. We eten heerlijke steak tartaar. Ossebuco en Risotto met zeevruchten. Geweldig!



Morgen gaan we Tadoussac verkennen (dat is niet al te groot, dus dat gaat vlot) maar willen we zeker een boottocht regelen, want dit is dé plek in Canada (en ruim daarbuiten) om Walvissen te spotten.

De monding van het Saguenay-fjord en de St. Lawrencerivier brengt een enorme hoeveelheid voedsel naar boven brengt. (Koud opwellend water: Diep, koud en zuurstofrijk water uit het Saguenay-fjord botst op de onderzeese rotsen van de St. Lawrence), dat walvis spotten wordt vast een succes!!



Steeds beter Frans sprekende Dirk