Roadtrip Canada 2026, do 4 sep, Quebec

Belangrijke informatie! Gedurende deze hele reis een alternatief verslag van onze belevenissen op ons zuster weblog van F. te lezen, https://homm.es.

Zeer belangrijk: bij enige discrepanties tussen beide blogs is het verhaal zoals dat hier op Uw vertrouwde Hard Bakboord ( https://hardbakboord.nl/empty-pageabbfe9e7 ) staat opgetekend altijd leidend!

Competitie wordt gewaardeerd, misinformatie of fake news kan niet worden gepubliceerd.

© Berentsen

Voor vandaag:

Draaiboek

·      Funiculaire du Vieux-Québec

·      La Citadelle de Quebec (om 10 uur wisselen van de wacht)

·      Belvedere Baie St Paul

·      Chateau Frontenac, Dufferin Terrace, Notre Dame basiliek

Goed geslapen, met die aantekening dat de Quality Inn ietwat gehoriger is dan de voorgaande en waarschijnlijk ook komende hotels. Boven onze kamer is een kampioen wandelen/hardlopen/heen en weer struinen gelogeerd met de tegenpool van een soepele tred. Het stampwerk is goed waarneembaar, ongekende afstanden worden afgelegd in de toch beperkte hotelkamer. Gelukkig hield het gestommel rond 22.15 op. Ook wandelaars slapen.

We nemen op onze kamer, op de begane grond gelegen, ook de directe omgevingsgeluiden van de nabijgelegen parkeergelegenheid waar. En goed ook. Dicht – openslaande autodeuren, dat toetertje als de auto afgesloten wordt, rollende koffers, luid pratende komende en gaande hotelgasten: allemaal goed te horen.

Als derde is er een bus met Aziatische toeristen zo rond 20.00 aangekomen. Een aantal van deze, voornamelijk vrouwelijke gasten, loopt niet door de gangen, maar strompelt of schrijdt in een zodanige tred dat ze worden gevolgd (of vooraf worden gegaan) door een soort geluidsgolf die aangeeft: hier rent iemand.

Afijn, bovenstaande klagerij was volledig afwezig tussen 21.30 en 07.00 uur, dus eigenlijk is het hier heel stil.

We ontbijten om 08.30 uur.

Matige weersverwachting, vanaf 12.00 uur wordt er regen verwacht. We gaan, gewapend met regenjacks en paraplu, vol goede moede Quebec ontdekken! (bovendien kan alle neerslag, na onze ervaringen met de wolkbreuk / hoosbui in Montreal, worden getypeerd als lichte motregen).



We zijn 09.15 uur op weg met onze eigen GMC Titanic naar de door F. gevonden parkeergarage downtown Quebec.

Het centrum lijkt niet al te uitgebreid, dus op deze manier goed te doen met de auto. De parkeerplekken zijn zelfs hier wat aan de kleine kant (wat is dat toch, altijd dat gepiel in die parkeergarages. Dat veel auto’s meer oplevert begrijp ik, maar ietsje breder graag), maar F. parkeert onze Doorman routineus.

We lopen door de old-city-bas over de Rue sous-le-Fort naar de Funiculaire du Vieux-Québec (voor info https://funiculaire.ca/ ).

Hier wordt alleen met cash geld gewerkt en de ATM staat in de toegangsruimte. Deze ATM is waarschijnlijk afgesteld op de nietsvermoedende toerist die alleen kaarten en digitaal betaald (wij) want voor een opname van 40 CAD wordt 9 CAD in rekening gebracht. We zien het maar als sponsoren van deze Canadese Standseilbahn.

De funiculaire is overigens niet die van 1879, maar één met een moderne glazen cabine met gelukkig wel een fraai uitzicht.

Eenmaal boven in old-city-haut (Terrasse Dufferin - Lieu historique national des Forts-et-Châteaux-St-Louis) valt op dat het zicht matig is, het toch wat meer regent dan verwacht, alle bankjes nat zijn en er niet veel toeristen zijn.

Wel direct bij de funiculaire uitgang een straat muzikant, in dit geval een trompettist (Flügelhorn) met het kapsel van Einstein, die bekende melodieën blaast (don’t cry for me Argentina), maar niet het Chet Baker of Teus Nobel niveau haalt. Bij lange na niet, maar geen voorbijganger die zich daar om bekommert…

We lopen over deze van houten vlonder voorziene Terasse Dufferin en maken foto’s en zijn verbaasd over Fairmont Le Château Frontenac, een immens luxe hotel dat op ons een wat overdreven indruk maakt, getypeerd als Quebec’s Kurhaus.

Ik maak uiteraard wat foto’s van scheepvaart en taferelen op de Saint Lawrence rivier. Dat maritieme blijft trekken.



Terug (naar beneden) met dezelfde Funiculaire. We trappen in de val van niet genoeg cash over van de heenrit, gelukkig is hier ook een ATM met dezelfde of nog strengere instelling dan zijn lager geplaatste tegenmachine.

Koffie.



Dat is er gister bij ingeschoten, dus P. en ik waren er zeer op gespitst dat dit dagelijkse ritueel niet in een vergeethoekje zou geraken. F. en C. opperden nog voordat wij koffie konden zeggen zelf aha , hier is lekkere chocolade. Top. Koffie & coco pauze in een klein zaakje.

In de koffiezaak wordt het plan gesmeed voor verdere invulling van de dag. We besluiten naar het Musée national des beaux-arts du Québec te gaan, daar is een tentoonstelling met Hyperrealistische beelden, dat oort goed! Op weg.



De tentoonstelling Hyperréalisme Ceci n’est pas un corps (Hyperrealism: This is not a body) overweldigt en maakt op ons vieren zeker indruk. Hier over schrijven gaat niet werken, daarom veel foto’s:



Watervallen!

Na het museumgeweld rijden we naar de Chutes-Montmorency, een fraaie waterval net noord van Quebec. Het is er druk, geprak op de parkeerplaats, gedoe bij de ingang en getouwtrek bij de kabelbaan-kaartjes-verkoop-balie. Het is een fraaie uitspatting, met de kabelbaan naar de top van de waterval, dan over de touwbrug wandelen: een betere watervalbelevenis is niet denkbaar.

Toch kiezen we voor een kleine wandeling aan de voet van de val (F. en C.) en blijven P. en ik in de kantine.

Kan zijn dat we die hyperrealistiche beelden nog aan het verwerken zijn..



We lunchen bij Restaurant Le Batifol Bar & Grill (behorend bij het Hôtel Ambassadeur) niet ver van de waterval.

Tegenvaller.

De tonijnsalade (met veel peer?) smaakt goed, de kerriesoep vooraf (we hadden geen keus: de serveerster bleek onverbiddelijk. Dat hoorde bij deze gerechten?) smaakte naar saus, De wraps zijn aan één zijde verbrand (echt zwart) dus overall geen doorslaand succes, ondanks de zeer vrolijke serveerster.

We zijn om 15.30 terug in het hotel, het heeft ondanks alle voorspellingen, behalve een paar spetjes, nog steeds niet geregend. Uitblazen en deze dag verwerken!



De avondmaaltijd wordt genuttigd in de tegenover ons hotel gelegen Subway. Ook geen Michelin ster, maar wel degelijk en een zeer roadtrip passende maaltijd.

Quebec is compact (althans de things-to-do), genieten!!



Van enorme beeldhouwwerken dromende Dirk