Roadtrip Canada 2026, ma 1 sep, Montreal - North Hatley

1 september is een verplaats dag op de Roadtrip Canada 2026.

De geplande route, waarin uiteraard verwerkt de tussenstops en bijzonderheden van het Draaiboek:

Onderweg naar North Hatley:

·      Muffler Man!

·      Chambly & Richelieu river

·      Mont Orford Lookout (Etang aux cerises)

·      Magog

We ontbijten in het door ons gister ontdekte en prettige restaurant van Allô mon Coco. Wederom een topontbijt met voldoende voedsel en vocht en calorieën om de gehele dag te doorstaan..

Om 09.15 uur zijn we uitgecheckt, staat de valet parking geparkeerde GMC voor de hoteldeur en zijn we klaar voor deze dag / reis.

Al vrij snel wordt de spanning in de Nimitz SUV voelbaar. F. navigeert strakker en ik stuur meer verbeten, ook de achterbank is zich er terdege van bewust dat de eerste stop een belangrijke is. Gelukkig komen we zonder tegenslag of vertraging aan bij dit categorie A+ onderdeel van de reis: De Muffler man van Sainte-Anne-de-Sabrevois, Quebec.

Voor de niet kenners: F. en C. hebben op hun vele reizen naar de USA veel omwegen gemaakt en extra overnachtingen ingepland om de diverse Muffler Men op te sporen en te bezichtigen. Met veel foto’s als bewijs.

P. en uw schrijver zijn op de reizen met F. en C ook behept geraakt met het Muffler Men Virus. Weliswaar zijn we niet in die mate verslaafd als onze reisgenoten, maar als de gelegenheid zich voordoet genieten we zeker mee.

Nu is de USA dit jaar verboden gebied, maar F. heeft de (enige?) Canadese Muffler Man gevonden en we hebben onze roadtrip daar op aangepast.

Het resultaat is zeer bevredigend. Deze Muffler Man was niet half vergaan (komt voor), maar verkeerde in prima staat. Wat een geluk! De bijgaande foto’s laten een tevreden viertal zien bij de Sainte-Anne-de-Sabrevois, Quebec Muffler Man.

Voor meer informatie over Muffler Men

Info: https://en.wikipedia.org/wiki/Muffler_man

Voor wie echt in het diepe wil gaan: https://www.roadsideamerica.com/story/37422

Tevreden en voldaan door naar de koffie en thee, een inmiddels terugkerend fenomeen zo rond 11.00 uur.

Wordt niet in draaiboeken genoemd maar we gaan direct op weg naar het Yamaska Café, Épicerie -Fine te Farnham, Quebec: Google, tripadvisor en meer noemen dat hier echte cappuccino te verkrijgen is en niet van dat slappe Canadese vocht (of USA coffee of zoals eergister die Engelse koffie uit dat zaakje met die kartonnen scones).

Yamaska overtreft onze verwachting. Top koffie en thee, de beheerder is vriendelijk en geeft uitstekende instructie bij deze thee (even zo laten staan en pas na 4 minuten inschenken, dan is de smaak op zijn best). Genieten.

In de nabij Yamaska gelegen Metro Plouffe Farnham (giga store met vers brood en veel, heel veel etenswaren) slaan we stokbrood, beleg, water en meer in. Deze routine werkt perfect, het draaiboek noemt op deze dag zelfs een tussenstop aan een meer om daar uitgebreid te picknicken / lunchen.

De rit naar deze stop, bij het Etang aux Cérises gaat snel. Het is blauwe lucht, 25 graden en kraakhelder. De GMC snort.

Het etang is in een Natuurpark (Parc national du Mont-Orford) gelegen, we kopen dagtickets voor slecht 20,00€ en toeren langs het Etang aux Cerises naar het Stukely Beach (gelegen aan het Lac Stukely) alwaar we aan een fraaie tafel met zicht op het meer en badgasten onze prima lunch verslinden (dat idee dat het ontbijt meer dan voldoende was voor de hele dag werd hier niet bewaarheid).

We laten het park achter ons en rijden door het dorp / stad Magog, Wiki noemt hier: ‘Sinds eind 19e eeuw en tot de jaren 1960 werd de plaats gedomineerd door de textielfabriek. Daarna werd gediversifieerd onder andere door het toerisme’.

Die toerisme factor zal voor het stijgen in Tripadvisor en andere infobronnen hebben geleid, maar wij hebben bij het langzaam doorkruisen van de stad niet de neiging om te stoppen en rond te kijken of lopen.

Het lijkt erg op een veel prullaria en volledig overbodige souvenirs verkopende middenstand in te schreeuwerige etablissementen. Bovendien zijn alle mensen die we zien winkelen en wandelen hoog bejaard, héél anders dan wij. Doorrijden!

We zijn om iets voor 16.00 uur bij onze bestemming: Auberge la chocolatiere in North Hatley. De receptie van dit hotel is in een winkel met fraai uitgestalde chocolade en taartjes en gebakjes. De zeer vriendelijke en kordate eigenaar wijst ons direct de weg naar onze kamers en noemt alle faciliteiten en mogelijkheden. Top. We brengen onze koffers naar onze kamer (3 hoog, geen lift, effe wennen na Montréal) en belonen onszelf met een smoothie, cola en 2 heerlijk tap biertjes (pression) op het terras in de middagzon.

Goede reisdag.

We dineren tegenover het hotel in de Pilsen Restaurant et Pub. We zijn er om 19.15 uur en het is er best wel druk en gezellig. We eten Salade Nicoise, kip met couscous en kip met zoete aardappel.

Na het bestuderen van de wijnkaart, valt onze keuze op een Riesling uit Quebec. Die is er helaas niet. Een Canadese witte wijn graag (de kaart heeft de keuze uit wel 12 soorten witte wijn), maar die is helaas ook niet aanwezig.. Witte wijn? Een Italiaanse huiswijn is de beste keus volgens de vrolijke serveerster. Die kiezen we. Het lijkt de enige aanwezige wijn. Overigens erg lekker.

Ik sluit de maaltijd af met een kopje Canadese koffie, we zijn om 20.45 uur op onze hotelkamers.

Goede reisdag.

Beetje Muffler Men adept Dirk