Roadtrip Canada 2026, di 2 sep, North Hatley

Rustdag. Net als in de Tour de France heeft deze meer dan 3 weken durende topsport Roadtrip af en toe een rustmoment nodig. De continue inspanningen, inzet, indrukken, bussen, musea, maaltijden en veel meer nopen tot een dag van bezinning en ontspanning. Vandaag is zo’n dag.

We beginnen al met een wat later verzamelen (08.30 uur = uitslapen) voor het ontbijt. Gewoon in ons hotel. De uitbater/hoteleigenaar/chocolatier leidt ons in de rustige ontbijtzaal naar een tafeltje. Ja graag koffie of beter cappuccino en thee s'il vous plaît.



We genieten van het ontbijt en bespreken de activiteiten voor vandaag. Helemaal niksen is natuurlijk onmogelijk, maar omdat we in ieder geval op 33 toeren draaien vandaag is het plan rustig en overzichtelijk.

Het draaiboek heeft uiteraard ook zijn (deze keer beperkte) invloed:

North Hatley 1-9 tm 2-9:

·      Circuit des Murales de Sherbrooke

·      Kingsey Falls

·      Victoriaville

Hier blijft van over:

·      Naar de wasserette

·      Walmart

·      Murals

·      Lunch

In Sherbrooke heeft F. een uitstekende wasserette gevonden en het is tijd om wat kleding te reinigen. Altijd een wat minder vakantie-achtige bezigheid, maar gewoon noodzaak.

Onder leiding van F. en P. (die ook thuis de was verzorgen) naar de Buanderie de l’Est (googelen was even nodig om het juiste woord voor wasserette te vinden). Na eerst muntgeld bij de bank te hebben gescoord (alles gaat hier digitaal en met credit cards, maar de wasserij gewoon met cash) worden we in de kleine zaak ontvangen door een zeer aardige, wat oudere, net geklede dame, die deze zaak runt. Spreekt met een ons onbekend accent Frans en geen woord Engels, dus er wordt wel geluisterd naar de uitleg van de diverse machines en vriendelijk geknikt, maar het is de routine van F. en P. die ons redt. 3 machines draaien parallel.

En dan maar wachten.



Dat geeft ook de gelegenheid om in Sherbrooke even snel naar de Walmart te gaan. P. offert zich op om in de wasserette te blijven (klinkt nobel en dat is gedeeltelijk waar, maar P. heeft ook een hekel aan shoppen en slenteren in een Walmart ( of een LeClerc)). Prima verdeling: F. en C. en ik gaan naar de Walmart en scoren naast de begeerde batterij ook wat brood en beleg voor de lunch. En een paar sokken (ik) en een shirt (C.), want je moet toch wat kopen..



Na een uurtje zijn we terug bij de laundromat en P. heeft al het wasgoed in drie drogers verdeeld. De tweede droog sessie is bijna klaar, we kunnen het fris ruikende en nog wat warm/klamme wasgoed inpakken en op weg.

Uiteraard eerst koffie! Direct aan de overkant van de buanderie is een koffietentje volgens Google Maps.

Het blijkt een zaakje waar koffie vers gebrand wordt en ja, ze schenken ook cappuccino en chocolade melk.

De medewerker achter de balie is een ware koffie – schuim – melk kunstenaar en zorgt voor overheerlijke koffie en coco. Top.



We stappen in de GMS Nimitz en rijden naar de plek die staat aangegeven als centrum voor Murals.

Murals vallen net als Muffler Men in de categorie A van ont - inspanningen die verplicht zijn op een roadtrip. De eerste 55 jaar van mijn leven had ik niet van Murals gehoord (die waren er in Den Haag toen ook niet, hooguit de uiterst lelijke graffiti op de diverse verlopen plakken van de stad [kruising Parallelweg met de Vaillantlaan, tegenwoordig weer netjes] en op de diverse viaducten. Vandaag de dag zijn er zeer fraaie Murals in Den Haag!)

Hier in Sherbooke is het centrum voor muurschilderingen niet de leukste buurt om te wandelen. Aangezien de Murals niet vlak bij elkaar zijn gemaakt besluiten we om, gewoon al rijdend met onze tank met alle ramen open (het is lekker weer), zoveel mogelijk Murals te fotograferen.

F. stuurt, C. navigeert en P. en ik zitten als ware paparazzi op de achterbank, camera’s (gewoon mobieltje) in de aanslag. Aan mijn kant (bakboord) valt niet veel Mural te ontdekken P. scoort beter.



Na deze praktische Mural onderzoeksjournalistiek rijden we terug naar ons hotel om spullen uit te laden en lunchattributen op te halen.

Een geslaagde en lekker lunch aan het de noordzijde van het Lac Massawappi hier in North Hatley. Bewolkt, maar nog steeds helder er aangenaam van temperatuur.



Dit weblog doet natuurlijk niet al te veel aan politiek (Trump is gek, de Nederlandse regering heeft moeite met de begroting, Caroline van der Plas is de enige die het begrijpt, de Vos is ook gek, Richard de Mos gaat Den Haag weer helemaal tof maken [allemaal schuin parkeren en alle Haagse parkeerproblemen zijn opgelost]), zijn stellingen die best wel kunnen.

De vele posters van de verkiezingen in Quebec trokken mijn aandacht.

Eerst viel die geweldige glimlach van de lijsttrekker van de liberale partij op, een vriendelijke Charles Milliard.

Als je deze poster echter vaak achter elkaar ziet en daar is niet aan te ontkomen, wordt die glimlach steeds onnatuurlijker, om over te gaan in een irritante grimas.

Daarnaast doet een (tweede) blik op de poster ook de achtergrond onthullen. Een achtergrond met spelende kinderen, hetgeen een ieder doet vermoeden dat dit een vertrouwenwekkende vader is met zorg voor gezin en welvaart.

Nader “effe zoeken op het internet” levert dat álle kandidaten van deze liberale partij op een poster staan met een zelfde irritante glimlach en dezelfde irritante kinderen op de rechterschouder. Bij mij is de geloofwaardigheid gezakt tot niveau Mona Keijzer!

Na de lunch ieder zijn weg. P. en F. gaan een stuk wandelen, C. en ik rusten en lezen en herstellen van de afgelopen dagen!



Vanavond gaan we wederom eten “aan de overkant” bij Pilsen Restaurant et Pub. We houden best van afwisseling maar van de overige 2 restaurants hier in North Hatley ziet er één niet uit en de andere is gesloten tot vrijdag. Bovendien is Pilsen gister goed bevallen. (bij eventuele bijzonderheden bericht ik morgen)

Van rustdag, wassen en Murals genietende Dirk