Roadtrip Canada 2026, wo 26 aug, Den Haag - Schiphol - Toronto

Dirk Berentsen • 27 augustus 2026

De kop is eraf!

We zijn begonnen aan ons Roadtrip avontuur, en deze dag is goed (met een aantal kleine eigenaardigheden en hick-ups) en vlot (amper vliegvertragingen, wel wat file verkeer) verlopen.

Een kort relaas van deze dag.

E. heeft ons afgezet op Schiphol, vertrekhal 2, om 08.15 uur. Wekker zetten om kwart voor zeven is niet de dagelijkse bezigheid van P. en mij, maar we hebben ons man(vrouw)moedig gedragen en waren zelfs al vóór de schelle alarmtonen van deze wekker wakker.

We wandelen, allebei beladen met rugzak en rolkoffer naar Balie 9, rendez-vous punt van onze reisgenoten, vrienden en roadtripfans, F en C. Ze zijn er precies 2 minuten na ons, top timing..

Economy Comfort (-Exclusive, -Plus of -Pro) tickets is het motto en we kunnen onze bagage afgeven bij de Sky Priority balie. Geen wachtrij, direct geholpen, vlot en professioneel (we vliegen blauw).

Roltrap op naar de douane en handbagage check. Er zijn voor vandaag stakingen, of beter: werkonderbrekingen aangekondigd omdat de beveiligers geen pauze, geen vrije dagen, hoge werkdruk, te weinig vrouwen om vrouwen te controleren, hoog ziekteverzuim en een algemeen onbehagen en ontevredenheid hebben. Het gaat niet om meer geld. (Bron Volkskrant) Gelukkig is de eerste actie van 10.00 – 10.15 uur, dus worden wij niet getroffen. Overigens geeft onze Sky Priority roltrap toegang tot een aparte (en zeer korte/geen) rij voor deze beveiligingsactiviteiten.

Of het de spanning was van de komende werkonderbreking of gewoon routine, ik kreeg wel de indruk dat het ook in blauw gehulde security personeel niet veel aandacht had voor ons, maar meer met elkaar aan het overleggen was, in groepjes en paartjes, en verder met verveelde blik “armen hoger” riep naar de in scan in de houding staande passagiers. Gapend starend naar scanners, koffertjes en tassen en passanten.

Door naar de douane, iets van een rij, vakkundig weggemoffeld door afgebakende rij / patroon van linten en paaltjes, zodat je diverse passagiers een paar keer terugziet. Ook al vlot verlopen, al moet hier wel worden aangetekend dat P. de meest dodelijke blik naar de automatische paspoort controle foto apparatuur heeft geworpen, omdat het zo lang duurde..

Samengevat: 08.15 op Schiphol, 08.35 klaar voor de koffie.

De hoeveelheid mensen, de drukte blijft mij nog steeds verbazen. Wat een drukte. Ook de 39,45 € voor 2 koffie, 2 thee, 1 broodje en 2 croissantjes verbaast. Dat hoort zo. We slenteren langs boek- electronica winkels en lopen langzaam naar gate E8. Zitten, na vijf minuten geeft C. aan een appje te hebben ontvangen van een gate change voor de KLM0691. We lopen naar gate D4. Wat is Schiphol toch groot, van E8 naar D4 is een soort frisse ochtendwandeling. 09.30 uur zijn we bij de gate. Na gezinnen met gehandicapten, zone 1 business zijn wij, zone 2 vliegers, aan de beurt om te boarden. Seat 12A.

De vlucht start met wat vertraging. Nee, geen ATC delay, maar een passagier die wel bagage heeft ingecheckt, maar zelf niet aan boord is gestapt. Gezagvoerder Jan Bloemendaal doet er verlag van.

We vertrekken om 12.05 uur van runway 18C.

Verder 2 sudoku’s, 3 films: Game Night (met Rachel McAdams): gaat; The Amateur (met Rami Malek en Laurence Fishburne): matig en Amsterdammed II (zwak voor Huub Stapel): slecht.

Én Caesar Salad: zeer matig...

13.25 uur landen we op Toronto Pearson International Airport runway 33R.

Douane en paspoort controle wordt hier digitaal afgehandeld. Foto’s van paspoort en jezelf maken is voldoende, om het voornamelijk achter bureaus gezeten personeel tevreden te stellen.

Dollar autoverhuur probeert F. eerst nog een Volvo CX 90 aan te smeren (iets duurder, maar we zijn 45 minuten te vroeg), maar een vriendelijke no thank you, met dodelijk blik van F. levert dat de gewenste grote bak (het blijkt een GMC Acadia, model groot) na het invullen van al het papierwerk toch gewoon beschikbaar is.

Op naar het hotel.

We zijn om 15.30 uur in het hotel en worden allervriendelijkst ontvangen. Fraaie kamers op de 16^e en 19^e etage. De GMC past helaas niet in de garage van het hotel (de hotelreceptioniste is even mee naar buiten gelopen om te controleren of onze tank geschikt is: nee) Even naar de kamer om bagage op te ruimen en op te frissen.

We verzamelen om 16.00 uur om wat meer van Toronto te ontdekken. Originele plan om even met de metro naar dowtown te gaan en daar te buurten wordt verworpen: de metro rit heen is al 45 minuten). Niet getreurd, de lijst met mogelijkheden is groot en F. geeft aan dat ook een bezoek aan de Hindoeïstische Tempel mogelijk is. Gewoon even met de auto naar toe, sfeer en indrukken van Toronto opnemen en wat foto’s maken van die kerk.

Toronto is groot! Veel 5 baans snelwegen, veel stoplichten, veel diverse bebouwing (van immense flats tot imposante bungalows, maar ook pauperhuizen. Heel veel industrie terrein en blokkendozen (Logistics..) en groot grasveld vol met bestelbussen, geen voetpaden en zeer sporadisch een fietspad, een enkele bushalte. Doet zeer Amerikaans aan, dat ons verwachtingspatroon (typisch Canada) verstoort.

Door een foutieve invoer in Google maps komen we in eerste instantie niet bij een kathedraal uit maar bij een fraaie woning midden in een Indiase wijk (Little Calcutta, maar dan wel de luxe uitvoering: er zijn alleen maar mensen met een India achtergrond te zien). Na het invoeren van het juiste adres (23 autominuten) zijn de verwachtingen laag. Alleen maar industrie en blokkendozen en vrachtwagens, daar kan toch geen grote tempel staan?

We worden verrast: eenmaal op locatie een immens parkeerterrein (leeg) met daarnaast gelegen een tempel. De Bochasanwasi Akshar Purushottam Swaminarayan Sanstha, kortweg BAPS, is een hindoeïstische denominatie binnen de Swaminarayan Sampradaya. (deze tekst kom direct van het internet, mijn kennis van Hindoe religie is nul (en dat wil ik zo houden).

We maken veel foto’s.