Roadtrip Canada 2026, vr 28 aug, Toronto - Kingston
Beter geslapen, de jetlag werkt nog wel want we zijn om 05.30 uur al klaarwakker.
Geeft de gelegenheid om aan te geven dat gister, na de Subway maaltijd tot rust komend van de dag inspanningen er tijd was om te bloggen met op de achtergrond de TV aan waar de door ons overgeslagen honkbal wedstrijd Toronto Blue Jays tegen de Kansas City Royals integraal wordt uitgezonden.
Mijn opmerking gister dat “we besluiten dat die Blue Jays het best zonder ons kunnen” is volledig misplaatst geweest..
De Blue Jays worden van de mat geveegd en verliezen met 13 – 2. Of onze aanwezigheid de honkballers van Toronto tot een betere prestatie of zelfs tot winst had gebracht blijft natuurlijk de vraag, maar voor een volgends gepland sportevenement zullen we ‘het best af zonder ons’ even onder / tegen het licht moeten houden.
Ná de wedstrijd er diverse interviews met spelers van de Blue Jays worden gehouden en die worden ook integraal uitgezonden. Opvallend is hier dat de vraagstelling vriendelijker en beter geïnformeerd is dan bij bijvoorbeeld Voetbal Inside, waar spelers en sporters vaak op ongekende wijze worden gekleineerd (aardig voetballertje, niet geschikt voor de Engels competitie; die kan echt niet fietsen in de bergen). Neemt niet weg dat de debuterende pitcher wel 3 keer gevraagd wordt naar het waarom van dit verlies. Sport vermag wat.
Vandaag een verplaats- reisdag. Roadtrip! Ons doel is Kingston Ontario. De rechtstreekse route is 260 km en zou ongeveer 2 uur 44 minuten duren. Dat zou natuurlijk een flagrante overtreding zijn van de Roadtrip Rules die we onszelf hebben opgelegd. F en P hebben in de voorbereidingen een aantal tussenstops opgenomen die we beslist moeten bezoeken en bekijken. Het draaiboek 4.07 (over draaiboek, planning van de reis, wie regelt wat, controle op uitvoerbaarheid, typering en waardering van de uitstapjes en meer is veel te vertellen. Dat ga ik morgen doen!) geeft aan:
Onderweg naar Kingston:
R.C. Harris Water Treatment Plant
Port Hope Fish Ladder https://www.visitporthope.ca/en/things-to-do/fish-migration.aspx
Lunch in Cobourg?
The Big Apple
Scenic route via Picton, Lake on the Mountain en de Glenora Ferry
Tijdens het ontbijt (we hebben gisteravond al rap besloten dat het Landwer Café nabij het hotel dé plek is om heerlijk te ontbijten) nemen we de avonturen van deze dag door.
We zijn om 08.10 uur bij onze ontbijthemel en worden vriendelijk ontvangen (where you guys from? The Netherlands, my God. Do you like Canada, how’s Toronto, etc).
F. neemt deze keer een mix van selderij, appel en gember en het drankje is waterig groen en smaakt naar selderij. Ik kies gewoon de verse jus.
Gelukkig zorgen de Croissant Benedict, Farmers Breakfast, Belgian Waffle en de Breakfast Sandwich samen met de koffie voor een brede glimlach van tevredenheid bij ons vieren. Prima start van de dag.
Het draaiboek en de inzichten van deze ochtend geven aan: eerst maar eens boodschappen doen, dan naar een waterplant voor foto’s, gevolgd door de fishladder in de hoop veel springende zalm te zien, the big apple en binnendoor via fraaie route naar ons hotel. Helder.
Om 09.10 uur zijn we gepakt bij de receptie. F. is al de auto halen en komt al snel aangereden. Heeft wel 2 parkeerbonnen onder de ruitenwissers gevonden, het door ons bedachte automatische betalingssysteem is minder automatisch dan gedacht. Ook de aanwezige parkeergaragesurveillant heeft niets gezegd, maar wel bonnen uitgeschreven.. Er moet gewoon elke keer betaald worden. Bedrijfsongeval.
We doen boodschappen voor de lunch in een enorme winkel The Real Canadian Superstore en slaan broodjes, beleg, drinken, messen en nootjes in. Voorkomt steeds alle maaltijden genieten in een restaurant. De eergister aangeschafte koelbox staat nu goed gevuld en gekoeld in de achterbak. Praktisch roadtrippen!
Eerste stop is de voormalige waterzuiveringsinstallatie van RC Harris.
Gebouwd in 1932, fraai gebouw en heeft na het water zuiveren al gediend als huisvesting voor diverse instanties en bedrijven en filmlocatie. Foto waardig!
We lopen een rondje en genieten naast de fraaie bakstenen architectuur ook van het geweldige uitzicht over het Lake Ontario. (Dat gedoe met Trump die dit Lake America wil noemen is stuitend. Gedrag van een 14 jarige puber die op zijn rug ligt en met zijn benen spartelt. Wereldleider. Bah.)
Na weer in de GMC te zijn ingecheckt komt er bericht van de achterbank: tijd voor koffie. De Smartphone geeft aan dat er dichtbij een perfecte plaats is voor een korte koffietussenstop pauze. We rijden naar de Bali Coffee shop. Zeer klein zaakje, vriendelijke jongedame maakt 2 cappuccino en 2 thee. Het Balinese van de zaak is, naast een enkele foto aan de wand, niet terug te vinden in deze koffie of thee.
In ons gezelschap is al diverse malen in de voorbereidingen genoemd: The Fishladder. De visladder in Port Hope.
Wiki: From mid-August to early October people watch the 5,000 to 19,000 Chinook and silvery Coho Salmon swim from Lake Ontario up the Ganaraska River that runs through Port Hope on their way to their home spawning grounds. And as many as 9,000 trout a year make the same journey from late March until early May, or through October until mid-December. Fish fact: The Ganaraska River is one of the healthiest small rivers into Lake Ontario, populated almost entirely with wild naturally-reproducing fish.
Spannend. Wiki geeft ook aan dat de beste tijd in koel weer ’s ochtends vroeg en in het begin van de avond is, maar we hopen dat de zalm ook vandaag bij 24 graden actief is.
Auto geparkeerd op het nabij gelegen parkeerterrein en vol goede moed naar de dam met waterval en vistrap.
Veel zalm zien we afwachten in het stromende water, maar geen springers. Een beetje gespartel van vis nemen we nog wel waar, maar van een spectaculair visoptreden is geen sprake.
Niet getreurd, we kunnen bij de parkeerplaats prima lunchen / picknicken op een perfect plekje van het Rotary Centennial Riverview Park. Er zijn geen andere gasten of toeristen (weet iedereen dat de vis niet springt vandaag?) dus we benutten de fraaie locatie ten volle.
Na afloop van de lunch toch nog maar een keer kijken bij die ladder. U raad het: geen springende vis.
F. geeft aan dat het volgende doel The Big Apple is.
Mijn voorbereiding voor vandaag is matig, mijn vraag “wat is dat” wordt beantwoord met "gewoon een grote rode appel. Even een fotootje maken".
Operations
The primary attraction of the Big Apple is the eponymous Big Apple, a 12.1 m (40 ft) tall, 11.5 m (38 ft) wide apple-shaped structure[4] named "Mr. Applehead".[1] The Big Apple claims to be the largest apple-shaped structure in the world.[3] The structure contains apple-based trivia in its interior, and an observation deck on its roof.[2] The structure weighs 42 tonnes, and can purportedly hold 650,000 apples.[4]
In addition to the apple structure, the Big Apple contains a dine-in restaurant, a pie factory, a souvenir store, a petting zoo, an amusement park (for small children), a miniature golf course, and an outdoor picnic area.[1] The Big Apple hosts more than 500,000 visitors per year[6] and sells 2,000 pies per week, and has sold over 7.9 million pies since its initial opening.
Enorme parkeerplaats bomvol auto’s en bussen. Honderden toeristen. Oud en jong.
We zijn verbaasd over de hoeveelheid mensen. De appel zelf is een wat verlopen metaalconstructie waar Big Apple op staat en is inderdaad rood.
Een aantal vreemde winkeltjes, midgetgolf, rennende kinderen, petten verkoper, volledig overbodige snuisterijen verkoper, vers fruit en groente stalletje. Een groot restaurant dat busladingen bejaarden in korte tijd kan laten genieten van koffie met appelgebak, - taart, -stroop, -moes en meer. Ruime toiletgelegenheden om alles op te vangen.
Een soort combinatie van een van de Valk langs de snelweg en Drievliet. Vreemde gewaarwording.
Terug in de SUV kort beraad over wat nu verder. Direct naar het hotel is 1 uur en 15 minuten, de beoogde binnendoor rit met pont oversteek naar Kingston neemt zeker 4 uur in beslag. Het is nu 14.30 uur. We besluiten tot een CDA compromis. Geen pont maar wel eerst richting de plaats Picton. Dat is minder snelweg, mooie binnendoor route en zo vermijden we de pont.
De rit naar Kingston is inderdaad fraai!
Na inchecken in ons Best Western Hotel opfrissen en doepen. Het hotel herbergt twee restaurants, we gaan naar Tom’s Place en genieten van ambiance, biertje en fish and chips.
Toronta – Kingston is een fraaie route vol avonturen!
Geniet Dirk