Roadtrip Canada 2026, ma 8 sep, Port Alfred

Vandaag een rust-reis-roadtrip-soort museum bezoek dag!

De oorspronkelijke planning om ons hier in Port Alfred enthousiast op de maritieme sector van La Baie / Port Alfred te storten werd gisteravond gedurende het diner (moderne zaak, te duur, slechte Caesar Salad, prima biertje) al getemperd.

Wat is er eigenlijk te zien, fabriek, moeilijk toegankelijk, ISPS kade met geen enkele mogelijkheid om zelfs maar in de buurt van lading lossende bulkcarriers te komen, interesse van een aantal roadtrip deelnemers en meer, vormden voldoende ammunitie aan om te kijken naar een alternatieve besteding van de dag. Ik was/werd er al gauw van overtuigd dat ook maar iets nostalgisch maritiems mijnerzijds kansloos was.

Het voorstel / besluit was nog lauw of de dienstleiding kwam direct met een compleet en afgerond voorstel (eigenlijk meer gewoon de invulling, al lang van te voren uitgewerkt) voor de activiteiten deze dinsdag.

We gaan eerst uitgebreid ontbijten in Saguenay (de diverse eetgelegenheden waren al bestudeerd), een leuke zaak met én eieren én ongezoete yoghurt met granola én super verse koffie (gevestigd in een koffiebranderij)) als de perfecte goede start. Ontbijten in ons hotel is niet mogelijk (ja in de vorm dat je een tasje meekrijgt om op je kamer aan te knibbelen, onze eer te na).

Daarna naar de Village historique de Val-Jalbert ( https://valjalbert.com/ ) een prima dagbesteding.

Dan een warme lunch na afloop en dan kunnen we de avond relaxen met een meegenomen broodje en wat fruit en fris, zeg maar een rustdag avondmaal.

Met algemene stammen aangenomen: een roadtriprustdag!

Het ontbijt is geweldig. Leuke zaak, vriendelijke bediening ( na ons inleidende gestommel en beleefdheden in het Frans werd er ook door de serveerster in aangenaam Engels overgeschakeld). Geweldige cortado, compleet ontbijt (voor mij full monty petit dejeuner:  dus eieren met toast en bacon en jam en gebakken aardappels..) en wat meer verstandig eten voor de anderen.



Het is van Saquenay naar het historische stadje zeker een uur rijden (roadtrip) het weer is fris, 13 graden, maar met zon en blauwe lucht. We rijden over de 169 langs het Lac Saint-Jean. Ziet er op de kaart niet al te indrukwekkend uit, maar is net zo groot als het IJsselmeer dus best een flinke plas water. Staalblauw.



Gemakkelijk parkeren, vlotte entree en wandelen naar de Val-Jalbert Historical Village.

In het kort: Val-Jalbert is een spookstad in de regio Saguenay-Lac-Saint-Jean. De plaats ligt 8 km ten noordwesten van het dorp Chambord.

Het dorp werd in 1901 gesticht en kende al snel succes dankzij de houtpulpfabriek die Damase Jalbert aan de voet van de Ouiatchouan-waterval had opgezet. Dit succes was echter van korte duur; de abrupte sluiting van de fabriek in 1927 leidde ertoe dat het hele dorp werd verlaten.

In 1960 werd de locatie omgevormd tot een park. Met meer dan 70 oorspronkelijke, verlaten gebouwen wordt Val-Jalbert beschouwd als de best bewaarde spookstad van Canada.

We wandelen langs de oude huizen, de school en winkel/huis van de slager.

Ik word aangehouden door een graag pratende vrijwilliger-gids die aan mij van alles gaat uitleggen. Met brede gebaren en flink wat drama. In het Frans. De gids had zijn relaas eerst aan F. willen voordragen, maar de ijzige blik en koele lichaamshouding van F. gaven aan ‘aan mijn lijf geen verhalen of informatie’.. Ik destilleer uit het bijna niet te onderbreken verslag 1902-1927, fabrique fermé, alle inhabitants in dienst van de fabriek, alle maisons eigendom van de fabrieke, veel gezinnen met beaucop enfents, la c’est la maison du slager, tres grande fabriq pour fabricer pulp. Nee geen papier, pulp. Dat is de école. Afijn een waar genoegen waarbij halverwege de voorstelling blijkt dat deze rappe prater ook best wel Engels spreekt maar volgens hemzelf not so good, dus ongeveer als mijn Frans. Na 10 minuten kan ik mij los worstelen en bij mijn reisgenoten, die volledig onschuldig voorzichtig zijn doorgelopen, voegen. Mijn verhaal van de gids zijn verhaal blijkt ook op de info-folder te staan dus niks nieuws.

De waterval bij de fabriek/mill is mooi, we maken veel foto’s en lopen ook door deze hal naar een bescheiden kabelbaan die ons in 5 minuten naar een fraai uitzicht/belvedère brengt. Fraai uitzicht! Er is nog een verdere trap naar een tweede waterval, maar mijn knieën zijn aan het gloeien gelagen dus ik pas en blijf van het bestaande uitzicht genieten.

Eenmaal terug op fabrieksniveau kan je lopend of met een bus terug naar de entree. De wandelaars slaan hun slag en P. en ik stappen in de bus. Deze soort van medieval HoHo bus voert nog even langs wat meer huizen van het dorp, waarvan een flink deel van is vergaan of in verregaande staat van verval verkeert. Mooie historical village.



Terug over de 169 maken we een tussenstop in Saint-Bruno om van een late lunch te genieten. Het betreft Restaurant Marchand. De aanwezige eters zijn allemaal vrachtwagenchauffeur of motorijder, geen gezin of kind te zien.

De twee dames bij de balie voeren een strikt beleid. Geen tijd voor twijfel of treuzelen, bestellen, snel graag en Engels doen we niet aan. Eén van de dames heeft een haarnetje dat nét iets de goed zichtbaar is. Doet denken aan Ena Sharpels van Coroniation Street van lang geleden. Met dezelfde norse houding.

We eten panini ham/kaas en fish and chips Canadian style. Zelf de frisdrank tappen als in een fast-food restaurant. Apart.



We doen in La Baie rond 16.45 uur nog wat boodschappen voor morgen en meteen ook maar voor vanavond, niemand heeft trek en de late uitgebreide lunch zorgt gewoon voor wat fris en fruit en yoghurt en sandwich als avondmaal. Gewoon lekker op die hotelkamer verorberen, geeft toch nog een beetje invulling aan dat rustdag.

Nog even dat maritieme. Ik kom het toch niet laten om nog even te internet graven naar boten en haven en nieuwe cruise terminal hier in Port Alfred. Die fotootjes wil ik jullie niet onthouden:



Beginnend kenner van Village historique en bootjesinfoverzamelaar Dirk